Wszyscy to znamy: zaciśnięta pięść z kciukiem schowanym między palcem wskazującym a środkowym. Drobny, niemal dziecinny gest… a jednak pełen zaskakującej symboliki. Dziś nieco zapomniany, ten gest przetrwał epoki, regiony, a nawet rodziny. Czasami oznaczał „Nie”, czasami „Uważaj”, a czasami „Żartuję”. Jak prosty, zgięty kciuk mógł opowiedzieć tyle historii? Przyjrzymy się temu razem.
Grzeczne, ale stanowcze „Nie” z innej epoki
Kilka pokoleń temu znak figi był używany głównie do wyrażania odmowy bez oschłości. Był to sposób na powiedzenie: „Nic ode mnie nie dostaniesz”, bez wywoływania napięcia.
W wielu XIX-wiecznych francuskich wioskach gest ten był dyskretnie używany do odrzucenia prośby, złagodzenia nacisku lub wyrażenia niezadowolenia bez podnoszenia głosu. Wystarczy pomyśleć o wścibskim sąsiedzie lub nachalnym sprzedawcy: prosty gest za oknem wystarczał, by powiedzieć wszystko. Żadnego wybuchu, żadnego konfliktu… tylko subtelny, ironiczny gest.
